علفها، درختان، كشاورزي و پرورش كرم ابريشم، سبزيها، و گياهان دارويي. به تقليد از آثار پيشينيان، در اين كتاب هم هر گياه به دو طريق ردهبندي شده: توصيف منثور1، و توصيف منظوم2. در آن منقولات فراواني از آثار پيشينيان ديده ميشود؛ مثلاً فصل مربوط به لي چي عيناً از روي رسالهٴ تسئاي هسيانگ (نيمهٴ دوم سدهٴ يازدهم، ج 1، ص 848) رونويسي شده است.
¿ يادداشت مربوط به قوبيلاي قاآن.
لي كئان3
در آغاز پيدايش سلسلهٴ يوآن برآمد. هنرمند و گياهشناس چيني. در 1299، رسالهاي دربارهٴ بامبو (ني خيزران) در هفت باب نوشت4، كه به صورت مأخذ و ملاك اين موضوع درآمد. اين كتاب در چهار بخش است: طرحهاي خيزران، نقاشيهاي قلمي خيزران، نقاشيهاي خيزران در حالات مختلف، نقاشيهاي گونههاي مختلف خيزران.
هرچند هدف اصلي اين كتاب در مرحلهٴ اول جنبهٴ هنري دارد، در عين حال داراي برخي فايدههاي علمي است، به ويژه بخش چهارم آن. براي ارزيابي درست اين تركيب خاص عناصر علمي و هنري بايد يك كتاب چاپي چيني را خواند، مثلاً يكي از كتابهايي را كه در 1679، چاپ شده ولي معرف سنتهاي بسيار كهن چيني است.
پرندهشناسي چيني
قديميترين رسالهٴ پرندهشناسي چيني رساله در باب پرندگان5 است، كه قديميترين تحرير آن بسيار كهن است، و احتمالاً مقدم بر سلسلهٴ هان. با اين همه، اين تحرير گم شده، و رسالهاي كه اينك، بدان نام در دست است ظاهراً در اواخر عصر سلسلهٴ سونگ (1279)، نوشته شده؛ هرچند به نويسندگان بسيار قديم، و به شخصي به نام شيه كئوانگ6 نسبت داده شده است، با شرحي از چانگ هوا7 از عصر سلسلهٴ چين (265 ـ 420).
و. ژاپني
كورمونه توموتوشي8
عالم ژاپني، كه در 1282، كتابي در فهرست اسامي گياهان مذكور در چنگ لئي پن تسئائو9 و